alternacja


alternacja
[альтернацья]
f
альтернування

Słownik polsko-ukraiński. 2014.

Look at other dictionaries:

  • alternacja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. alternacjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} oboczność, zmiana, zastępstwo, wymienne, naprzemienne występowanie {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alternacja — ż I, DCMs. alternacjacji; lm D. alternacjacji (alternacjacyj) 1. «występowanie wymienne; wymiana, oboczność» 2. archit. «występowanie na przemian co najmniej dwu różnych elementów, np. kolumn i filarów» 3. jęz. «wymiana, oboczność głosek… …   Słownik języka polskiego

  • alternacyjny — przym. od alternacja (zwykle w zn. 3) ∆ Języki alternacyjne «języki (np. arabski, hebrajski), w których alternacja samogłoski pierwiastkowej wyrazu jest głównym środkiem wyrażania jego kategorii gramatycznych» …   Słownik języka polskiego